Pavel Skorkovský

rzeźbiarz – lalkarz

Pavel jest naszym nadwornym rzeźbiarzem lalkarzem. Urodził się w Ostrawie. Zadziwia może, że ukończył wydział budownictwa kolejowego w Technikum Budowlanym w Letohradzie. I rzeczywiście do roku 1996 pracował w tej branży, zdobywając doświadczenia w różnych dziedzinach rzemieślniczych oraz w funkcji kierownika budowy.

W roku 1996 stał się pracownikiem etatowym Teatru Lalek Ostrawa i pracował tam do roku 2019.

„Znalazłem tę pracę dzięki ogłoszeniu, był to szczęśliwy przypadek. Miałem mgliste i romantyczne wyobrażenie o pracy w teatrze. Technologii produkcji uczyłem się na bieżąco. Wykonuję tę pracę już 25 lat. W twórczości wykorzystałem swoje umiejętności techniczne i manualne, lalki są połączeniem obu tych elementów. To fantastyczne, kiedy lalka całkowicie spełnia wyobrażenia reżysera i scenografa, a aktor lubi z nią grać i nie czuje dyskomfortu. Uwielbiam ten moment, kiedy aktor całkowicie utożsamia się z lalką i zapomina o sobie.”

Największym wyzwaniem podczas realizacji lalek były dla Pavla olbrzymie postacie w spektaklu Burza Teatru Lalek Ostrawa, gdzie wykorzystano przeniesienie ruchu aktora na lalkę. Jeśli chodzi o scenografię, warto przypomnieć spektakle Svatý Vojtěch, Sen noci svatojánské, Začarovaná princezna či Vlku, dobrou chuť. W Teatrze Lalek Ostrawa oraz w innych teatrach na Słowacji i w Polsce współpracował przy realizacji ponad stu sztuk lalkowych oraz połączonych gatunków teatralnych.
„ W roku 2019 współpracowałem z Bajką przy sztuce Nowe szaty cesarza oraz Łabędzie z krainy Erin. Ucieszyła mnie propozycja pracy w Teatrze Cieszyńskim, wkrótce stałem się więc pracownikiem etatowym. Zespół Bajki już trochę znałem i było dla mnie przyjemnością pracować z ludźmi tworzącymi ten właśnie teatrzyk.”

„Od roku 2020 w nowym warsztacie TC powstają więc lalki i rekwizyty do sztuki Prodaná nevěsta, Muzykanci z Bremy i Hobbit. Z Vitkiem Bruknerem oraz Honzą Brejchą miałem to szczęście zetknąć się z fenomenem teatru Buchty a loutky i pomogłem w realizacji Wielkiej bajki policyjnej.”

Pavel bardzo ceni twórczą współpracę podczas powstawania spektaklu.

„Czego nie potrafi zrobić aktor, z tym poradzi sobie lalka.”

„Co mi to daje?” Odpowiedź na to pytanie odzwierciedla poczucie humoru Pavla, zaprawione szczyptą sarkazmu – „Wyjątkową okazję do tego, żeby wreszcie mieć nad czymś całkowitą kontrolę.”